Τα ευρήματα στον τρίτο ταφικό θάλαμο του μνημείου στον λόφο Καστά της Αμφίπολης εξακολουθούν να μη δίνουν απάντηση μέχρι τώρα για την ταυτότητα του νεκρού, μεγαλώνοντας την αγωνία, ενώ την ίδια ώρα η ανασκαφική ομάδα επικεντρώνει πλέον την προσπάθειά της στο περίπου ενός μέτρου χώμα, που όπως εκτιμάται έχει απομείνει στον θάλαμο, κάτω από το ύψος του δαπέδου.

 

Τα νέα ευρήματα, όπως τα τμήματα των φτερών των Σφιγγών, ένα μέρος από τον λαιμό της δυτικής (αριστερής) σφίγγας μαζί με τμήμα των βοστρύχων, ένα τμήμα του ψηφιδωτού με την εικόνα της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα (απεικονίζει τον τροχό της άμαξας) καθώς και άλλο ένα μικρό τμήμα μίας από τις μαρμάρινες θύρες, εντοπίστηκαν κάτω από τους πωρόλιθους του δαπέδου και μέσα στην επίχωση σε βάθος μισού μέτρου, όπου και είχε φτάσει η ανασκαφή μέχρι το απόγευμα της Δευτέρας.

 

Το ίδιο είχε γίνει την περασμένη εβδομάδα και με το μαρμάρινο κεφάλι της ανατολικής (δεξιάς) Σφίγγας που είχε βρεθεί σε βάθος 15 εκατοστών από την επιφάνεια του μαρμάρινου κατωφλίου μαζί με θραύσματα από τα φτερά των σφιγγών.

 

 

Τα ευρήματα αυτά οδηγούν σε δύο σημαντικές υποθέσεις: Η πρώτη, στην οποία θα απαντήσει τις επόμενες ημέρες η ανασκαφή, είναι αν κάτω από τους πωρόλιθους του δαπέδου κρύβεται το μυστικό του τάφου. Μήπως δηλαδή το δάπεδο αυτό αποτελεί έναν τοίχο σφράγισης που τοποθετήθηκε σε επόμενο χρόνο από την κατασκευή, όπως πλέον προκύπτει και για τους άλλους δύο κάθετους τοίχους σφράγισης.

 

«Αποτελεί και για μας υπόθεση εργασίας. Άρα δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε αλλά ούτε και να το επιβεβαιώσουμε με τα σημερινά δεδομένα», ήταν η απάντηση που έδωσε η γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων στο μουσείο της Αμφίπολης.

 

Πώς είναι δυνατόν μετά από τόση πολυτέλεια στους δύο προηγούμενους θαλάμους, με τα γλυπτά, το ψηφιδωτό κ.λπ. να έχουμε εδώ μόνο ένα ευτελές δάπεδο με πωρόλιθους, καλυμμένους με ένα απλό λευκό κονίαμα, ήταν το ερώτημα που τέθηκε.

 

Η κ. Μενδώνη έδωσε επίσης τη δική της απάντηση αναφορικά με τον νεκρό της Αμφίπολης. «Το ποιος είναι θαμμένος δεν μπορούμε να το πούμε πριν ολοκληρωθεί η ανασκαφή και πολύ πιθανόν πριν ολοκληρωθεί και η μελέτη του μνημείου, η οποία μπορεί να κρατήσει κάποια χρόνια». Κάνοντας παράλληλα την αποτίμηση του ταφικού μνημείου, έσπευσε να σημειώσει ότι «έχει ήδη ικανοποιήσει τις προσδοκίες όλων μας εξαιτίας της μοναδικότητάς του».

 

 

Η δεύτερη υπόθεση έχει να κάνει με τον χρόνο που έγινε η κατάχωση του μνημείου με άμμο καθώς και η κατασκευή των δύο διαφραγματικών τοίχων, μπροστά από τις Σφίγγες και μπροστά από τις Καρυάτιδες.

 

Η διεπιστημονική ανασκαφική ομάδα μετά τον εντοπισμό των προαναφερόμενων ευρημάτων στα συγκεκριμένα σημεία του τρίτου θαλάμου, διατυπώνει την υπόθεση ότι «πιθανότατα η κατάχωση αλλά και η κατασκευή των τοίχων σφράγισης έγιναν σε υστερότερο χρόνο». Οπως σημειώνεται όμως, «και αυτή η υπόθεση εργασίας απαιτεί συστηματική μελέτη».

 

Η πορεία της ανασκαφής έρχεται να απαντήσει και στο ανοιχτό εξαρχής ερώτημα αν ο τάφος είναι συλημένος. «Ο τάφος έχει δεχτεί σαφέστατα ανθρώπινη παρέμβαση μέχρι εδώ που βρισκόμαστε. Από την αρχή είχαμε πει και το έχουμε πολλές φορές επαναλάβει ότι έχουμε ισχυρότατες ενδείξεις δράσης τυμβωρύχων» είπε η κ. Μενδώνη κατά τη χθεσινή ενημέρωση, από την οποία απουσίαζε η Κατερίνα Περιστέρη. Η τελευταία την ίδια ώρα βρισκόταν στη Δράμα, όπου τιμήθηκε σε ειδική εκδήλωση για το έργο της.

 

Από την πορεία της ανασκαφικής εργασίας στον τρίτο θάλαμο απαντήθηκε και ένα ακόμη ερώτημα, που είχε να κάνει με την ενδεχόμενη ύπαρξη θυρώματος και τέταρτου θαλάμου. Όπως ενημέρωσε η ανασκαφική ομάδα, η υπόθεση εργασίας που βασιζόταν στη γεωλογική-σπηλαιολογική έρευνα για πιθανή ύπαρξη θυρώματος πλάτους 96 εκατοστών, δεν επιβεβαιώθηκε.

 

Από την αποχωμάτωση που έφτασε μέχρι το ύψος αυτό, βρέθηκε ότι στο σημείο υπήρχε επιστήλιο αλλά είχε φύγει ο μαρμάρινος ορθοστάτης, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αυτή η ψευδής εντύπωση.

 

Όπως λέει ο κ. Τιβέριος, «μπορεί οι διαφραγματικοί τοίχοι να είναι μεταγενέστεροι από το μνημείο, κάτι που θα το δείξει η στρωματογραφία και τα υπόλοιπα ανασκαφικά δεδομένα». Πάντως, στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι είναι μεταγενέστεροι, εκτιμά ότι η κατασκευή τους θα έχει γίνει πριν από τη μάχη της Πύδνας, το 168 π.Χ.